दुर्व्यवहारको सिकार बनेकी महिलाको शरीरबाट २५० ट्याटू हटाइँदै: पहिचान पुनः प्राप्तिको संघर्ष
नेदरल्यान्ड्सकी ५३ वर्षीया योकेले वर्षौंसम्म गम्भीर शारीरिक र मानसिक दुर्व्यवहारको सामना गर्नुपर्यो। उनका पूर्वपार्ट्नरले उनलाई घरेलु नियन्त्रणको चरम नमुनाका रूपमा शरीरभरि २५० भन्दा बढी ट्याटू खोप्न बाध्य पारेका थिए। यो कार्यले उनको स्वतन्त्रता र आत्मसम्मानलाई गहिरो चोट पुर्यायो, जसले उनलाई निरन्तर पीडा र दासताको अनुभूति गराउँथ्यो।
योकेको अनुहारमा मात्रै पूर्वपार्ट्नरको नाम एक दर्जनभन्दा बढी स्थानमा खोपिएको थियो। निधार, नाक, गाला, र आँखाका परेलामा समेत ती ट्याटू बनाइएका थिए। सार्वजनिक स्थलमा जाँदा समेत असहज महसुस गराउने यी दागहरूले उनले भोगेको अमानवीय नियन्त्रण र हिंसाको निरन्तर सम्झना दिलाउँथे।
गम्भीर दुर्व्यवहारको चक्रबाट बाहिर निस्केपछि, योकेले आफ्नो जीवनमा नयाँ अध्याय सुरु गर्ने दृढ निर्णय गरिन्। यस क्रममा उनलाई ‘स्पेट भन ट्याटू’ नामक संस्थाले अमूल्य सहयोग प्रदान गरेको छ। नेदरल्यान्ड्समा सञ्चालित यो संस्थाले घरेलु हिंसा वा जबरजस्तीको शिकार भई शरीरमा ट्याटू बनाउन बाध्य पारिएका व्यक्तिहरूलाई निःशुल्क लेजर उपचार उपलब्ध गराउँदै आएको छ, ताकि उनीहरूले विगतका दागहरू मेटेर सामान्य जीवनमा फर्किन सकून्।
पछिल्ला साढे दुई वर्षमा, योकेले आफ्नो अनुहारबाट ट्याटू हटाउन १२ वटा ‘सेशन’ उपचार लिइसकेकी छिन्। लेजर उपचार पीडादायी र समय लाग्ने भए पनि, योके यसलाई आफ्नो पुनरुत्थानको यात्राको महत्वपूर्ण हिस्सा मान्छिन्। प्रत्येक ‘सेशन’ले उनलाई विगतको घाउबाट मुक्त भई आफ्नो वास्तविक रूप पुनः प्राप्त गर्न मद्दत गरिरहेको छ। यो शारीरिक पीडा सहने उनको दृढ संकल्पले उनलाई स्वतन्त्रताको दिशामा अगाडि बढाएको छ।
संस्थाका सञ्चालक एन्डी ह्यानले यस्ता ट्याटू बनाउन बाध्य पारिएका महिलाहरूको हृदयविदारक अनुभव साझा गर्छन्। उनी भन्छन्, ‘यी ट्याटूहरू प्रायः प्रेमको प्रमाण वा कसैको पूर्ण स्वामित्वको प्रतीकका रूपमा खोपाउन बाध्य पारिन्छन्। यो घरेलु हिंसा र नियन्त्रणको भयावह रूप हो, जहाँ पीडितको शरीरलाई नै नियन्त्रणको साधन बनाइन्छ।’ ह्यानका अनुसार, यस्ता ट्याटूहरूले पीडितहरूलाई समाजमा फर्किन ठूलो मानसिक र सामाजिक बाधा पुर्याउँछन्।
शरीरमा खोपिएका ट्याटूहरू केवल शारीरिक दाग मात्र होइनन्, तिनीहरू मानसिक र भावनात्मक आघातका प्रतीक पनि हुन्। योकेका लागि यी ट्याटूहरूले भोगेको पीडा र अपमानको निरन्तर सम्झना दिलाउँथे। ट्याटू हटाउने प्रक्रियाले उनलाई आफ्नो शरीर र पहिचानमाथि पुनः नियन्त्रण स्थापित गर्न मद्दत गरेको छ। यो केवल बाहिरी रूपको परिवर्तन मात्र नभएर भित्री रूपमा आत्मसम्मान, आत्मविश्वास र व्यक्तिगत स्वतन्त्रता फर्काउने यात्रा पनि हो।
योकेको मार्मिक कथाले घरेलु हिंसा र जबरजस्ती नियन्त्रणका अदृश्य र भयावह पक्षहरूलाई उजागर गर्छ। ‘स्पेट भन ट्याटू’ जस्ता संस्थाहरूले यस्ता पीडितहरूलाई शारीरिक मात्र नभई मानसिक रूपमा पनि पुनः समाजमा घुलमिल हुन र सम्मानित जीवन जिउनका लागि महत्वपूर्ण भूमिका खेल्छन्। योकेले अब नयाँ सुरुवातको आशा गरेकी छिन्, जहाँ उनी स्वतन्त्रतापूर्वक आफ्नो जीवन जिउन सकून्, आफ्नो पहिचानलाई पुनः स्थापित गर्दै।
