राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) का सभापति रवि लामिछाने नेतृत्वको दलको कार्यशैली र पार्टीभित्रका केही घटनाक्रममाथि गम्भीर प्रश्न उठ्न थालेका छन्। राजनीतिक विश्लेषक तथा सञ्चारकर्मीहरूले पार्टीको आचरण, समर्थकहरूको प्रवृत्ति र केही विवादास्पद व्यक्तिहरूको संलग्नताका विषयमा चिन्ता व्यक्त गरेका छन्। विशेषगरी, दलका नेता तथा कार्यकर्ताहरूमा बढ्दो अन्धभक्ति र आधारभूत तथ्यभन्दा बाहिर गएर नेताको महिमामण्डन गर्ने प्रवृत्तिले दीर्घकालमा पार्टीलाई क्षति पुर्याउन सक्ने चेतावनी दिइएको छ।
विज्ञहरूले यसअघि शेरबहादुर देउवा, केपी शर्मा ओली र पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ जस्ता स्थापित नेताहरूले पनि अन्धभक्त समर्थकहरूको घेरामा परेर आलोचनाप्रति अनुदार बन्दा राजनीतिक रूपमा ठूलो मूल्य चुकाउनु परेको उदाहरण दिँदै रास्वपालाई सोही गल्ती नदोहोर्याउन सचेत गराएका छन्। नेताहरूको कद बढ्दै जाँदा समर्थकहरूको स्तरमा समेत ध्यान दिनुपर्ने र केवल प्रशंसामा रमाउने प्रवृत्तिले पार्टीको लोकतान्त्रिक छविमा असर पुर्याउने तर्क गरिएको छ।
रास्वपाभित्र आचार्य श्रीनिवास जस्ता विवादास्पद पृष्ठभूमिका व्यक्तिहरूको बढ्दो प्रभाव र उनीहरूले पार्टीको आधिकारिक धारणा प्रस्तुत गर्न थालेको भन्दै प्रश्न उठाइएको छ। श्रीनिवासको विगत र उनको हिन्दु धर्मको ठेकेदार बन्ने प्रयासले पार्टीको धर्मनिरपेक्ष छविमाथि समेत सन्देह उत्पन्न गरेको आरोप छ। सार्वजनिक कार्यक्रमहरूमा रास्वपाको नीति तथा आगामी योजनाबारे श्रीनिवासले खुलेआम टिप्पणी गर्दा पार्टी नेतृत्वले किन मौनता साँधेको छ भन्ने विषयमा पनि ध्यानाकर्षण गराइएको छ। यस्ता पात्रहरूको सक्रियताले रास्वपाको मूल सिद्धान्त र उद्देश्यमाथि नै प्रश्नचिह्न खडा गरेको कतिपयको भनाइ छ।
पार्टीभित्रका ‘चहकिला’ पात्रहरू, जसले रास्वपाको लोकतान्त्रिक छविलाई जनमानसमा स्थापित गर्न योगदान दिएका छन्, उनीहरूमाथि नै ‘निजी श्रीनिवासहरू’ मार्फत आक्रमण भइरहेको आरोप छ। यसका साथै, सत्ताको आडमा पार्टीकै नेताहरूमाथि अनधिकृत निगरानी (सर्भिलियन्स) भइरहेको हुन सक्ने गम्भीर चिन्ता पनि व्यक्त गरिएको छ। पार्टी सभापति लामिछानेले यी संवेदनशील विषयहरूमा पूर्ण जानकारी हुँदाहुँदै पनि किन निष्क्रिय जस्तो व्यवहार गरिरहेका छन् भन्ने प्रश्न उठेको छ।
लामिछानेले विभिन्न राजनीतिक भेटघाटमा सर्वदलीय संयन्त्र गठनको प्रस्ताव गर्दै आए पनि तीन साता बितिसक्दा पनि सो संयन्त्र बन्न नसक्नुले उनको राजनीतिक प्रभावकारितामाथि प्रश्न खडा गरेको छ। सत्तापक्षलाई जिम्मेवार र उत्तरदायी बन्न आह्वान गर्ने तथा विपक्षी दलहरूसँग सहकार्यको हात बढाउने उनको प्रयास कार्यान्वयनमा भने कमजोर देखिएको छ। अमेरिकी कूटनीतिज्ञदेखि भारतीय प्रधानमन्त्री र चिनियाँ नेताहरूसँगको भेटघाटमा उच्च प्राथमिकतामा रहेका लामिछानेले पार्टीभित्र र बाहिरका चुनौतीहरूलाई सम्बोधन गर्न नसक्नु विरोधाभासपूर्ण मानिएको छ।
असाधारण जनमत प्राप्त पार्टीको नेतृत्व गरिरहेका लामिछाने विवादास्पद व्यक्तिहरूको प्रभाव र आन्तरिक कलहका कारण ‘हराए हराएजस्तो, डराए डराएजस्तो’ देखिएको टिप्पणी गरिएको छ। नेपालको प्रेस र नागरिक समाजले जनसरोकारका विषयमा प्रश्न उठाउन कुनै लाइसेन्सको आवश्यकता नपर्ने र पार्टी नेतृत्वले यस्ता प्रश्नहरूको जवाफ दिनुपर्ने जोड दिएको छ। रास्वपाले आफ्नो स्थापनाकालको मर्म र जनताको अपेक्षालाई कायम राख्न यी आन्तरिक तथा बाह्य चुनौतीहरूलाई कसरी सामना गर्छ भन्नेमा आम चासो बढेको छ।
