चैत ९, २०८२ सोमबार १४:२०:१०
उत्तरी गोरखाको आरुघाट गाउँपालिका-२, मान्बुका एक वृद्ध दम्पतीले समाजसेवामा उदाहरणीय कार्य गर्दै आफ्नो ८० औं जन्मदिनको अवसर पारेर स्थानीय भवानी माध्यमिक विद्यालयमा अक्षयकोष स्थापना गरेका छन्। मानबहादुर कार्की र उनकी धर्मपत्नी पदमकुमारी कार्कीले वर्षौंदेखि संकलन गरेको वृद्धभत्ताको ५० हजार रुपैयाँ विद्यालयको हिमाली छात्रावासमा बस्ने विपन्न तथा दुर्गम क्षेत्रका बालबालिकाको हितार्थ प्रदान गरेका हुन्। उनीहरूको यस कार्यले स्थानीय समुदायमा सकारात्मक सन्देश प्रवाह भएको छ र उनीहरूको उदार भावनाको चौतर्फी प्रशंसा भइरहेको छ।
विद्यालयका प्रधानाध्यापक काजीराम कार्कीका अनुसार, दम्पतीको यो कार्यले छात्रावासका १७० जना विद्यार्थीहरूलाई प्रत्यक्ष लाभ पुग्नेछ। विशेषगरी दुर्गम हिमाली भेगबाट आएका, आर्थिक रूपमा विपन्न परिवारका बालबालिकाका लागि यो अक्षयकोष ठूलो राहत बन्ने अपेक्षा गरिएको छ। कार्की दम्पतीले राष्ट्रिय वाणिज्य बैंक, आरुघाट शाखामा राखिने उक्त कोषबाट प्राप्त हुने वार्षिक ब्याज रकम विद्यार्थीको खाजा खर्चका लागि मात्र प्रयोग गरियोस् भन्ने स्पष्ट उद्देश्य राखेका छन्, जसले विद्यार्थीहरूलाई पौष्टिक खाजा उपलब्ध गराउन मद्दत पुग्नेछ र उनीहरूको शारीरिक तथा मानसिक विकासमा टेवा पुग्नेछ।
प्रधानाध्यापक कार्कीले बताए अनुसार, भवानी माविको हिमाली छात्रावासमा बस्ने विद्यार्थीहरूको खाने खर्च सरकारले बेहोर्ने भए पनि खाजा खर्चको अभाव सधैँ खड्किने गरेको थियो। यस्तो अवस्थामा मानबहादुर र पदमकुमारी दम्पतीको यो सहयोगले विद्यार्थीहरूको आधारभूत आवश्यकता पूरा गर्न र उनीहरूको शैक्षिक वातावरण अझ सहज बनाउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्नेछ। यो सहयोगले विद्यार्थीहरूलाई अध्ययनमा थप प्रेरणा मिल्ने र उनीहरूलाई पढाइमा अझ लगनशील बनाउन सघाउ पुग्ने विश्वास लिइएको छ।
यो मानबहादुर र पदमकुमारी कार्कीको पहिलो सामाजिक योगदान भने होइन। उनीहरूले यसअघि पनि आफ्नो सीमित स्रोतबाट समाजलाई अतुलनीय योगदान दिँदै आएका छन्। वि.सं. २०७९ सालमा उनीहरूले वृद्धभत्ताकै रकम संकलन गरी करिब दुई लाख रुपैयाँको लागतमा थलाचोकबेशीमा एउटा सार्वजनिक चौतारो निर्माण गरेका थिए। त्यस क्षेत्रका स्थानीयवासी, मेलापात जानेहरू तथा मसानघाट जानेहरूका लागि विश्राम स्थल बनेको उक्त चौतारोले धेरैलाई सुविधा पुर्याएको थियो। त्यसको लगत्तै अर्को वर्ष उनीहरूले सोही वृद्धभत्ताको रकमबाट थलाचोकबेशीमै शिव मन्दिरको निर्माण गरी धार्मिक परोपकारमा पनि आफ्नो सक्रियता देखाएका थिए।
खेती किसानी गरेरै सामान्य जीवन निर्वाह गर्दै आएका कार्की दम्पतीका एक छोरी मात्र छन्। आफूसँग भएको थोरै रकमलाई पनि परोपकारी कार्यमा लगाउने उनीहरूको भावनाले समाजमा सकारात्मक सन्देश प्रवाह गरेको छ। आर्थिक रूपमा सबल नभए पनि सामाजिक उत्तरदायित्व बहन गर्नुपर्छ भन्ने सोचका साथ उनीहरूले गरेको यो निरन्तरको योगदान धेरैका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेको छ। उनीहरूको उदारताले अन्य व्यक्तिहरूलाई पनि समाजसेवाका लागि उत्प्रेरित गर्ने र आफ्नो सामर्थ्य अनुसार समाजलाई योगदान दिन प्रोत्साहन गर्ने विश्वास गरिएको छ।
