तस्बिर स्रोत, BBC / Andro Saini
इरानमाथि अमेरिका र इजरेलको आक्रमणपछि उत्तर कोरियाली नेता किम जङ अनका रणनीतिक सोचहरू तीव्र बनेका छन्। उत्तर कोरियाले यस कार्यलाई “औचित्यहीन आक्रामक” भन्दै तत्काल निन्दा गरेको थियो। सन् १९७९ देखि इरान र उत्तर कोरियाबीच “अमेरिकाविरोधी अग्रमोर्चा गठबन्धन” कायम छ, जसले क्षेप्यास्त्र विकास र हतियार निर्यातमा साझेदारी गरेका थिए। विश्लेषकहरूका अनुसार, उत्तर कोरियाको परमाणु हतियार र चीनको साथले उसलाई इरानभन्दा सुरक्षित स्थितिमा राखेको छ। २००३ को इराक युद्धका बेला तत्कालीन नेता किम जङ इल बङ्करमा लुकेका थिए, तर अहिले इरानका सर्वोच्च नेतामाथि आक्रमण भएपछि पनि किम जङ अन सार्वजनिक रूपमा सक्रिय छन्। यो भिन्नताले उत्तर कोरियाको बढ्दो आत्मविश्वासलाई दर्शाउँछ।
उत्तर कोरिया एक वास्तविक परमाणु शक्ति हो। सन् २०२५ मा अमेरिकी राष्ट्रपति डोनल्ड ट्रम्पले यसलाई “परमाणु शक्तिसरह” भएको बताएका थिए। २०२५ को प्रतिवेदनअनुसार उत्तर कोरियासँग ५० परमाणु युद्धशीर्ष र थप ४० वटा बनाउन पर्याप्त सामग्री छ। २०२४ जुलाईमा दक्षिण कोरियाले उत्तर कोरिया ‘ट्याक्टिकल’ परमाणु हतियार निर्माणको “अन्तिम चरण”मा रहेको चेतावनी दिएको थियो, यद्यपि अमेरिकी भूमिसम्म मार हान्ने ICBM को पूर्ण क्षमतामा प्रश्नहरू बाँकी छन्।
यसको विपरीत, अन्तर्राष्ट्रिय आणविक ऊर्जा एजेन्सी (IAEA) अनुसार, इरानसँग “महत्त्वाकांक्षी परमाणु कार्यक्रम” भए पनि “परमाणु हतियार उत्पादनको संगठित कार्यक्रम” को प्रमाण थिएन। २०१५ को सम्झौतामा इरानले युरेनियम प्रशोधन सीमित गरे पनि, २०१८ मा ट्रम्प प्रशासन पछि हटेपछि इरानले IAEA पहुँच सीमित गर्यो। उत्तर कोरियाले भने २००६ मा पहिलो परमाणु परीक्षण गरेर IAEA निरीक्षकहरूलाई निष्कासित गर्दै, त्यसयता २०१७ मा पछिल्लो सहित पाँच थप परमाणु परीक्षण गरिसकेको छ।
तस्बिर स्रोत, AFP / KCNA VIA KNS
तस्बिरको क्याप्शन, किम जङ अनको नेतृत्वमा उत्तर कोरियाले नियमित रूपमा क्षेप्यास्त्र परीक्षण गर्दै आएको छ
विगतमा अमेरिकासँग संवाद गर्न इच्छुक रहे पनि, २०१८ र २०१९ मा भएका ट्रम्प-किम भेटवार्ता प्रतिबन्ध हटाउने विषयमा सहमति नभएपछि भङ्ग भए। युक्रेन युद्धका कारण रुससँगको बढ्दो निकटताले उत्तर कोरियालाई आर्थिक र सैन्य सहयोग प्रदान गरेको छ, जसले प्योङ्याङलाई आत्मविश्वासी बनाएको छ। किमले ट्रम्पसँग काम गर्दा अवसर प्राप्त हुने बुझे पनि, सम्बन्ध पुनस्र्थापित गर्न कुनै त्याग गर्ने छैनन्। पछिल्लो सम्मेलनमा आफ्नो हैसियतको सम्मान भए अमेरिकासँग राम्रो सम्बन्ध कायम राख्ने संकेत दिएको छ।
तस्बिर स्रोत, .
तस्बिरको क्याप्शन, सन् २०१८ मा सिङ्गापुरमा ट्रम्प र किमबीच ऐतिहासिक भेट भएको थियो
भौगोलिक रूपमा चीनको नजिक हुनुले उत्तर कोरियालाई अमेरिका र दक्षिण कोरिया विरुद्ध महत्वपूर्ण साझेदार बनाउँछ, जसले शरणार्थी संकटबाट पनि बचाउँछ। सन् १९६१ देखि चीनले उत्तर कोरियाको रक्षा गर्ने सन्धि गरेको छ। परमाणु हतियार विस्तारले क्षेत्रीय अस्थिरता निम्त्याउने चिन्ता भए पनि चीनका लागि उत्तर कोरियाको रणनीतिक स्वार्थ महत्वपूर्ण छ। उत्तर कोरियाले निकटताका कारण दक्षिण कोरिया र जापानलाई “परमाणु बन्दी” जस्तै बनाएको छ, जहाँ राजधानी सोल प्रत्यक्ष प्रहार क्षेत्रभित्र पर्छ। इरान युद्धले परमाणु हतियार नभएका कारण खामेनेई असहाय बनेको र अमेरिकासँगको वार्ताले सत्ताको निरन्तरता सुनिश्चित नगर्ने विचारलाई किमको मनमा बल पुर्याएको हुनसक्ने विश्लेषकहरू बताउँछन्। परमाणु शक्ति सम्पन्न देशमाथि आक्रमण गर्दाको जोखिम उच्च हुने भएकाले किम जङ अनलाई आफूले सही निर्णय लिएको महसुस भएको हुनुपर्छ।
