बम हमलाले ध्वस्त बेरुतमा आशाको धुन: सङ्गीतकार माहदी साहेलीको चेलो वादन
लेबननको राजधानी बेरुतमा इजरेली सैन्य हमलाबाट ध्वस्त भएका भवनहरूको भग्नावशेषबीच बसेर एक सङ्गीतकारले आफ्नो ‘चेलो’ बजाइरहेका छन्। यो मार्मिक दृश्यले विनाश र पीडाको भुमरीमा फसेको शहरमा आशा र पुनरुत्थानको सन्देश दिएको छ। सङ्गीतकार माहदी साहेलीले सङ्गीतको माध्यमबाट युद्धको चपेटामा परेको बेरुत फेरि आफ्नो पुरानो गौरव र शान्तिमा फर्कन सक्छ भन्ने दृढ विश्वास व्यक्त गरेका छन्। उनको यो कार्यले युद्धको भयावहताका बीच पनि मानवीय भावना र कलाको शक्तिलाई उजागर गरेको छ।
मध्यपूर्वमा जारी तनावको चपेटामा लेबनन गम्भीर रूपमा परेको छ। इरानविरुद्ध अमेरिका र इजरेलबीचको बढ्दो भूराजनीतिक खिचातानीका बीच इजरेली सेनाले लेबननस्थित लडाकु समूह हिज्बुल्लाहलाई निशाना बनाउँदै सैन्य कारबाही तीव्र पारेको छ। यी कारबाहीहरू विशेषगरी लेबननको दक्षिणी क्षेत्र र राजधानी बेरुतमा केन्द्रित छन्, जसका कारण व्यापक मानवीय क्षति र पूर्वाधारमा ठूलो विनाश भएको छ। लेबननी अधिकारीहरूका अनुसार, इजरेली हवाई हमलामा परी लेबननमा हालसम्म १,००० भन्दा बढी सर्वसाधारणको ज्यान गइसकेको छ। हजारौं मानिसहरू विस्थापित भएका छन् र दैनिक जीवन अस्तव्यस्त बनेको छ। बमबारीबाट भत्किएका घरहरू र ध्वस्त संरचनाहरूले शहरलाई युद्धग्रस्त क्षेत्रमा परिणत गरिदिएको छ। यस्तो विषम परिस्थितिमा माहदी साहेलीको सङ्गीतले मानिसहरूलाई एक प्रकारको भावनात्मक सहारा प्रदान गरेको छ।
माहदी साहेली, पाश्चात्य परम्परागत शैलीको वाद्ययन्त्र ‘चेलो’ मा गहिरो अध्ययन र साधना गरेका एक प्रतिबद्ध सङ्गीतकार हुन्। उनले सङ्गीतलाई केवल मनोरञ्जनको साधनको रूपमा मात्र नभई, मानव भावनालाई जोड्ने र पीडामा मल्हम लगाउने शक्तिशाली माध्यमका रूपमा लिन्छन्। बीबीसीसँगको कुराकानीमा उनले आफ्नो भावना व्यक्त गर्दै भने, “बेरुत यति कठिन परिस्थितिबाट गुज्रिँदै गर्दा, मैले सडकमा चेलो बजाएर मानिसहरूमा आशा, आत्मीयता र हामी सबै मानव हौँ भन्ने भावनालाई फेरि जागृत गराउन सक्छु भन्ने विश्वास लिएको छु।” साहेलीको लागि, सङ्गीत सिर्जना गर्नु केवल पेशा वा रुचि मात्र होइन, यो एक सामाजिक उत्तरदायित्व पनि हो, विशेषगरी सर्वसाधारण मानिसहरूका लागि जसले युद्धको कठोर यथार्थ भोगिरहेका छन्। उनको सङ्गीतले युद्धको घाउमा सान्त्वनाको लेप लगाउने प्रयास गर्छ।
साहेलीको चेलो वादन केवल एक साङ्गीतिक प्रस्तुति मात्र होइन, यो युद्धको विरुद्धको एक मौन तर शक्तिशाली विरोध हो। ध्वस्त भवनहरूको भग्नावशेषमा चेलो बजाउँदा निस्कने धुनले बेरुतका बासिन्दाहरूको पीडा र धैर्य दुवैलाई प्रतिबिम्बित गर्छ। चेलोको गहिरो र भावुक स्वरले शोक, स्मृति र अदम्य मानवीय भावनाको प्रतीकका रूपमा काम गर्छ। यो दृश्यले मानिसहरूलाई युद्धले भौतिक संरचनाहरू ध्वस्त पारे पनि मानवीय आत्मा र सांस्कृतिक पहिचानलाई मेटाउन नसक्ने सन्देश दिन्छ। यसले युद्धको अन्धकारमा पनि कलाले कसरी प्रकाश फैलाउन सक्छ र मानिसहरूलाई एकजुट गराउन सक्छ भन्ने कुरा स्पष्ट पार्छ। साहेलीको उद्देश्य सङ्गीत मार्फत बेरुतका बासिन्दाहरूलाई मनोवैज्ञानिक र भावनात्मक रूपमा बलियो बनाउनु र उनीहरूलाई भविष्यको लागि आशावादी रहन प्रेरित गर्नु हो।
माहदी साहेलीको चेलो वादनले बेरुतको ध्वस्त परिदृश्यमा केवल धुन मात्रै गुञ्जाएको छैन, यसले लचिलोपन, आशा र मानवीय एकताको सन्देश पनि फैलाएको छ। उनको सङ्गीत युद्धको कोलाहलमा शान्तिको पुकार हो, र विनाशको बीचमा पुनरुत्थानको प्रतिज्ञा हो। यो कार्यले विश्वलाई स्मरण गराउँछ कि कलाले सबैभन्दा अँध्यारो क्षणमा पनि मानव आत्मालाई कसरी पोषित गर्न सक्छ र राम्रो भोलिको लागि प्रेरणा दिन सक्छ।
